نقد و بررسی آلبوم 14 از علی لهراسبی
شنبه ۲۱ آذر ۱۳۸۸ ساعت ۰۸:۴۳
برچسب ها : علی لهراسبی
مجله موسیقی ایرانیان : علی لهراسبی خواننده ای که بعد از هر تیراژ تلویزیونی موفق یک آلبوم عرضه می کند، همراه با سومین تیراژ تلویزیونی موفق خود، سومین آلبومش را به بازار عرضه کرده است. لهراسبی این روزها به لطف صدا و سیما در زمره خوانندگان پر طرفدار قرار دارد.
ایرادی بر لطف صدا و سیما به او نیست، فقط گله از گزینشی بودن خوانندگان در ابراز لطف است! آلبوم سوم علی لهراسبی از جهتی بی شباهت به آلبوم اخیر احسان خواجه امیری نیست. دلیل شباهت این دو مجموعه این است که هر دو خواننده وقتی را که باید صرف آلبوم عرضه شده به طرفداران می کردند را برای کنسرت، تور، اجراهای جشن و حضور در صدا و سیما کردند و مجموعه هایی متفاوتی از کارهای قبلی خود عرضه نکردند. در واقع آلبوم 14، مجموعه ای معمولی برای علی لهراسبی است. نه اینکه آلبوم بدی باشد ولی باید بهتر از این می بود! آلبوم 14 خیلی زود از پرفروش های مارکت موسیقی پایین آمد و این شبهه را در نزد مخاطبان ایجاد کرد که آیا سقف کاری علی لهراسبی، این خواننده خوش صدا و خوش اجرا، مثلث بود؟
دموی آلبوم را از اینجا دانلود کنید
اینسرت:
اینسرت سیاه و سفید شده آلبوم، عکسی نیم تنه از خواننده دارد که با شکلی جدید و با ته ریش و شالی بر گردن در میانه پلی استاده است. نام آلبوم (14) و نام خواننده در گوشه پایین جلد نوشته شده است. در پشت جلد، عکس بزرگ دیگری از خواننده و اطلاعات کامل قطعات، نوازندگان و دست اندرکاران چاپ شده است. در مجموع طراحی اینسرت خیلی کسل کننده و بی روح انجام شده است.
اطلاعات آلبوم:
آلبوم 54 دقیقه ای 14 (چهارده) دارای 14 قطعه ظاهری و 13 قطعه واقعی است. ترانه هایی از عبدالجبار کاکایی، محسن یگانه، فوژان برقیان، سارا برزویی! و بهزاد بمانی! و ملودی هایی از محسن یگانه، بهروز صفاریان، امیر قنادی، مهدی یراحی، رضا صادقی و محمدرضا چراغعلی را شامل می شود. تنظیم ها از بهروز صفاریان، شهاب اکبری، آرش قنادی و مهدی یراحی است. نوازندگانی چون میثم مروستی، بردیا کیارس، پیام طونی، فیروز ویسانلو، ایمن خراسانی، بابک یوسفی، مسعود همایونی، بهنام حکیم و حسین میرزایی در این آلبوم حضور دارند.
اطلاعات قطعات:
قطعه اول ( دلنوازان ) با ترانه عبدالجبار کاکایی و آهنگ محسن یگانه و تنظیم بهروز صفاریان. معروفترین قطعه آلبوم و شنیده شدن هر شب آن در چند ماه باعث خوگرفتن مردم با قطعه شد و در واقع موتور محرک آلبوم است! قطعه ای که با نگاهی ویژه به قطعه بیراهه ها، راه درستی را برای ماندگار شدن برگزید. استفاده از نقطه قوت خواننده در شروع هایی در اوج و احساسی، ترانه ای زیبا و تاثیرگذار و ملودی نسبتا زیبای کار، برای کاندیدا شدن معروف ترین قطعه سال تنظیمی از بهروز صفاریان را نیاز دارد. کشش های خاص خواننده در اجرا تاثیر زیادی در قطعه دارد. تنظیم بهروز به گونه ای است که در هر گوشه قطعه صدایی مناسب به گوش می رسد.
قطعه دوم ( دلواپسی ) با ترانه و آهنگ محسن یگانه و تنظیم بهروز صفاریان. برخلاف بسیاری از شنوندگان که قطعه اول را بهترین کار آلبوم می دانند، شخصا این قطعه را یکی از کارهای زیبای آلبوم می دانم. موسیقی آرام با صدای زیبای گیتار آغاز می شود و خواننده در اوج شروع به اجرای ترانه زیبای کار می کند. صداها کم کم اضافه می شوند. قطعه ریتم سریعی می گیرد. تنظیم فراگیر بهروز که شاید یکی از بهترین کارهای بهروز در چند ماه اخیر باشد، نشان دهنده نقش تنظیم کننده در زیبایی کار است. اوج های زیبای خواننده در قسمت های مختلف توانایی خواننده را در خلق کارهای زیبا نشان داده است.
( نعره های بی امونم گوش آسمون را کر کرد
مگه فریادمو نشنید که داره دیر می شه برگرد
آی به گوشش برسونید کسی جز من نمی تونه
کوله بار غصه هاشو روی دوشش بکشونه ... )
قطعه سوم ( سزامه ) با ترانه ای از محسن یگانه و ملودی یونانی و تنظیم بهروز صفاریان. موسیقی آرام با کرال در پس موسیقی آغازین، منجر به ریتم آرامی می شود، پس از یک دقیقه خواننده اجرای خود را آغاز می کند. اجرایی آرام و احساسی در موسیقی زمینه آرام، خواننده کم کم اوجی نسبی می گیرد و بر روی بک وکال ترانه قطعه را اجرا می کند. ملودی قطعه زیبا و احساسی است. این قطعه کاری معمولی است و فقط در قسمت هایی که کار ریتم می گیرد، احساس قوی به شنونده القا می کند. در قسمت های بک وکال از بک بودن خارج می شود!
قطعه چهارم ( اتاق سوت و کور ) با ترانه و آهنگی از محسن یگانه و تنظیم شهاب اکبری. موسیقی احساسی آغازین صدای خواننده را خیلی زود همراه خود می کند. ترانه قطعه معمولی است و نوع اجرا برای صداهایی مثل علی لهراسبی خیلی مناسب نیست. حسی که در میانه قطعه به شنونده القا می شود به خاطر صدای احساسی خواننده است. ملودی در میانه این قطعه کوتاه، مسیر زیبایی را طی نمی کند و تنظیم هم بسیرا معمولی است.
قطعه پنجم ( عذاب دوست داشتن ) با ترانه عبداجبار کاکایی و آهنگ و تنظیم بهروز صفاریان. موسیقی زیبای ابتدایی با تنظیم دیگری از بهروز صفاریان. نوع فضاسازی بهروز در این قطعه مانند برخی کارهای او در سال های گذشته است. قطعه با صدای بهروز آغاز می شود. صدای علی لهراسبی هم برای نزدیک شدن به رنج صدای بهروز کمی تغییر کرده است. به نظر می رسد، تنظیم کننده صدای خود را دستخوش تغییرات دیجیتالی هم کرده است. ترانه زیبای قطعه، ملودی مناسب و تنظیم معمولی هر چند فضای متفاوتی با کارهایی که بهروز برای لهراسبی انجام داده است، ایجاد کرده است، ولی در کل قطعه ای معمولی ارائه کرده است.
قطعه ششم ( چشامو بستم ) با ترانه محسن یگانه و ملودی یونانی و تنظیم بهروز صفاریان. موسیقی دلنشین ابتدایی پس از 30 ثانیه با صدای خواننده گره می خورد و لهراسبی ترانه ی خورانده شده به ملودی را با سرعت های متفاوت روی ملودی اجرا می کند. پس از اجرای قسمتهای منقطع، خواننده اوج می گیرد و بدون وقفه قسمت هایی را اجرا می کند که زیبایی قطعه در آنجا رقم می خورد. تنظیم قطعه کمی معمولی به نظر می رسد ولی استفاده هنرمندانه ای از سازهای مختلف در پس صدای خواننده شده است. بک وکال در قطعات این آلبوم نقش پررنگی دارد.
قطعه هفتم ( غافل ) با ترانه و آهنگ محسن یگانه و تنظیم شهاب اکبری. موسیقی در فضایی تازه در بین کارهای لهراسبی انجام شده است. بر زمینه موسیقی اکتیو، خواننده به ارامی شروع به اجرا می کند. موسیقی ریتم سریعی دارد. مشخص نیست چرا ترانه ها و ملودی های محسن یگانه در قسمت هایی هماهنگی خوبی با هم ندارند! خواننده و موسیقی در ادامه اوج می گیرد. خواننده خیلی تلاش کرده تا قطعه را نگه دارد ولی این تراک به جز اجرای خواننده هیچ نقطه قوتی ندارد! تنظیم کار معمولی است و هیچ خلاقیت ویژه ای ندارد. هیچ تغییری با تغییرات اجرای خواننده ندارد. در قسمت بی کلام انتهایی قطعه زودتر از پایان یافتن، کشته می شود!
قطعه هشتم ( بعد رفتنت ) با ترانه و آهنگ محسن یگانه و تنظیم بهروز صفاریان. موسیقی آرام ابتدایی، اجرای احساسی خواننده و ریتم بسیار آرام قطعه، کاری قابل قبول عرضه کرده است. صدای گیتار الکتریک در زمینه صدای خواننده، در کنار سازهای دیگر، فضا را کاملا پوشش داده است. تنظیم این قطعه را بهروز به زیبایی انجام داده است. در مجموع یکی از کارهای قابل توجه آلبوم است.
قطعه نهم ( اقرار ) با ترانه فوژان برقیان و آهنگ امیر قنادی و تنظیم آرش قنادی. فضایی آرام با تنظیمی متفاوت از کارهای قبلی لهراسبی، پس از 40 ثانیه خواننده را همراه خود می کند. شیوه ی اجرایی خواننده کاملا از کارهای گروه سون تاثیر گرفته است. موسیقی، ترانه و تنظیم هماهنگی خوبی با هم دارند. ولی گویا در این قطعه قابلیت های ویژه ی خواننده در نظر گرفته نشده است. در قسمت های بی کلام، گیتار قطعه را به زیبایی پیش می برد. این کار برای خواننده، تراکی معمولی محسوب می شود.
قطعه دهم ( کوه ) با ترانه سارا برزویی! و آهنگ و تنظیم مهدی یراحی. ملودی آرام و تنظیمی زیبا و مناسب، ترانه و صدای احساسی را برای رسیدن به اوج کم دارد. این قطعه هم قبلا شنیده شده است. کرال پس زمینه به زیبایی کار کمک کرده است. اوج ناگهانی خواننده در میانه قطعه و بک وکال که در قسمت های میانی در پس صدای خواننده وجود دارد، از نقاط قوت قطعه هستند. عوامل مختلف این قطعه هماهنگی زیبایی با هم دارند و می توان این قطعه را در زمره کارهای زیبای آلبوم قرار داد.
قطعه یازدهم ( مرگ برگ ) با ترانه و آهنگ رضا صادقی و تنظیم شهاب اکبری. موسیقی با ریتم ملایم و تنظیمی آغازین نسبتا زیبا، خواننده به آرامی ترانه خوبی را اجرا می کند. عوامل مختلف این قطعه هم زیبا هستند ولی پایین تر از حد انتظار مخاطبان علی لهراسبی است. شهاب اکبری بهتر از دو کار قبلی خود تنظیم را انجام داده است. بک وکال در این قطعه هم وجود دارد و گویا وجه مشترک همه قطعات است!
قطعه دوازدهم ( تنها نرو ) با ترانه بهزاد بمانی! و آهنگ مهدی یراحی و تنظیم بهروز صفاریان. با ریتم سریعی آغاز می شود و خواننده با انرژی شروع به اجرا می کند. قطعه ای که به صورت ریمیکس عرضه شده و فضای اکتیوی دارد. تنظیم بهروز در این تراک به صورت دیجیتالی انجام شده است.
قطعه چهاردهم ( انتظار ) با ترانه بهزاد بمانی و آهنک و تنظیم محمدرضا چراغعلی. موسیقی آرام و تنظیمی مناسب فضای آرام که کم کم اوج نسبی می گیرد. خواننده پس از یک دقیقه موسیقی بی کلام ترانه ای در مضمون انتظار در روزهای جمعه می خواند. کاری زیبا که موسیقی آن کمی تم حماسی هم پیدا کرده است.
دیدگاه کلی:
آلبوم چهارده، با صدای علی لهراسبی، در زمره کارهای حرفه ای، آلبومی متوسط است. پس از آلبوم مثلث انتظارات از علی لهراسبی بسیار بالا بود و عرضه آلبومی که شامل قطعاتی در سطوح مختلف است جوابگوی طرفداران او نیست. آلبوم 14 رویکرد متفاوتی نسبت به کارهای بازاری دارد و فضای شاد با سبک های متنوع ندارد. اکثر کارها در سبک اصلی علی لهراسبی کار شده اند و این یکی از ویژگی های مثبت آلبوم است. هرچند گفته شد از خواننده اثر انتظار کار بهتری می رفت، ولی این اثر نیز در بین کارهای عرضه شده کار خوب و در خور توجهی است و بالاتر از بسیاری از کارهای خوانندگان معروف و باتجربه قرار می گیرد. برخی ترانه های خوب، تنظیم های بعضا مناسب، اجراهای احساسی و زیبای خواننده، صدای خوب و زمان نزدیک به یک ساعت آلبوم، ویژگی های خوب آلبوم است. استفاده از برخی ملودی و ترانه های نامناسب با نوع اجرای خواننده، برخی کارهای مشابه آلبوم چند سال پیش، در جا زدن در برخی قطعات و بطور کلی حرکت رو به جلوی بسیار کند برای خواننده، از نکات منفی اثر است. در صورتی که به صدای علی لهراسبی علاقه دارید و هم چنین خواستار شنیدن موسیقی با فضاهای آرام و احساسی و کارهای نسبتا حرفه ای هستید، این آلبوم را از دست ندهید.
منبع : موسیقی 360 - این نشانی پست الکترونیک دربرابر spambot ها و هرزنامه ها محافظت می شود. برای مشاهده آن شما نیازمند فعال بودن جاواسکریپت هستید
